To potoczna nazwa dla najpopularniejszych miejsc na świecie, najczęściej odwiedzanych przez turystów. Liczba „siedem” jest tu umowna bowiem istnieją listy na których widnieje znacznie więcej miejsc rekomendowanych do odwiedzenia. Pomysł takiego rankingu pochodzi ze starożytności (II wiek p.n.e.) i jest dziełem greckiego poety, Antypatera z Sydonu. Lista ta obejmowała budowle stworzone przez człowieka i znajdujące się w antycznym świecie znanym Grekom

Klasyczne siedem cudów świata starożytnego jakie utrwaliło się powszechnie obejmuje następujące obiekty:

• Kolos Rodyjski na Rodos
• Latarnia morska w Faros w Aleksandrii
• Mauzoleum w Halikarnasie
• Piramida Cheopsa w Gizie
• Posąg Zeusa w Olimpii
• Świątynia Artemidy w Efezie
• Wiszące ogrody Semiramidy w Babilonie

7 cudów świata starożytnego:

Są pewne wątpliwości co do składu tej listy ale w wersji ostatecznej funkcjonuje właśnie tak. Spośród tych obiektów, do czasów nowożytnych przetrwała jedynie piramida Cheopsa. Latarnia z Faros, kolos z Rodos i mauzoleum w Halikarnasie zostały zniszczone przez trzęsienie ziemi a świątynię Artemidy i posąg Zeusa w Olimpii w zgliszcza obrócił ogień. Ogrody Seramidy pogrążyły się pustynnych piaskach.

Stąd, w późniejszych wiekach podejmowano i dalej podejmuje się  próby wprowadzenia nowej listy siedmiu cudów  świata. Listy takie układają różne organizacje czy media. Nie są one jednak powszechnie przyjmowane jako „obowiązujące”. Szczególnie kiedy są to listy przyjmowane w głosowaniach bo wtedy organizowane są kampanie – nawet podejmowane przez rządy – aby promować atrakcje danych krajów.

Warto więc w tym miejscu przypomnieć, że istnieje Lista światowego dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego ludzkości. Jest to lista obiektów, objętych szczególną ochroną organizacji UNESCO (United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization – Organizacja Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Nauki i Kultury) ze względu na ich unikatową wartość historyczną bądź przyrodniczą. W sprawie wpisania danego obiektu na listę rozstrzyga coroczna konferencja UNESCO, począwszy od 1977 roku. Nominacje zgłaszane są przez poszczególne kraje. Przedstawiciele tej organizacji, zwracają uwagę, że lista UNESCO nie jest ani rankingiem ani też efektem quizów czy głosowań. Ma tylko jeden cel – chronić dziedzictwo zarówno kulturalne jak i naturalne. W przeciwieństwie do list „komercyjnych”, znajdują się na niej całkiem niezwykłe obiekty i miejsca o których istnieniu mało kto wie. Często leżą niedaleko, „na wyciągnięcie ręki”. Dlatego ta lista powinna być najważniejsza dla podróżników, którzy chcą poznać prawdziwe cuda świata.

Adres strony UNESCO WORLD HERITAGE – http://whc.unesco.org

Jak wyżej wspomniano, możemy się spotkać z jeszcze wieloma innymi listami (np. www.7wonders.info ). Zostały zaproponowane przez różne organizacje czy też fundacje i albo obejmują cuda natury albo twory inżynierii. Należy traktować je jako listy informacyjne – nie istnieje jakichkolwiek konsensus co do poszczególnych z tych list. Informacje o tych listach można znaleźć na ciekawej i często odwiedzanej stronie stronie internetowej Hilman Wonders ( www.hillmanwonders.com ). Opisywane na tych listach “cuda” mogą być podpowiedzią przy tworzeniu programu naszego wyjazdu.

Dla przykładu

Siedem cudów świata (dzieła człowieka):

• Piramidy w Gizie
• Wielki Mur
• Taj Mahal
• Machu Picchu
• Budowle wyspy Bali
• Świątynie Angkor
• Zakazane Miasto w Pekinie

Siedem cudów świata (cuda natury):

• Narodowy Park Serengeti (migracje zwierząt)
• Wyspy Galapagos
• Wielki Kanion
• Wodospady Iguazu
• Lasy deszczowe Amazonii
• Krater Ngorongoro
• Wielka Rafa Koralowa

Siedem cudów świata (bez podziału na rodzaj):

• Piramidy w Gizie
• Wielki Mur
• Taj Mahal
• Narodowy Park Serengeti (migracje zwierząt)
• Wyspy Galapagos
• Wielki Kanion
• Machu Picchu

Warto wspomnieć, że wydano bardzo wiele pozycji książkowych mających w tytule „7 cudów świata”, także w różnych konfiguracjach np. „7 x 7 cudów świata”, „cuda świata”, „cuda natury”, „cuda rąk ludzkich”, „cuda geniuszu ludzkiego”, “100 cudów świata” itp… Większość z tych pozycji ma promować odwiedzanie tych cudów i zachęcać podróżników do podjęcia trudu dotarcia do nich. Wszystkich „przebiła” jednak Patricka Schulz wydając książkę pod znamiennym tytułem „1000 places to see before you die” (Workman Publ. New York 2003, ISBN 0-7611-0484-4). Podobne pozycje wydano także w języku polskim: “1000 cudów świata” (wyd. Naumann & Gobel) oraz “1001 cudów, które warto w życiu zobaczyć (wyd. Muza).