Prezenterzy OSOTT

PREZENTERZY OSOTT 2019

Tomasz Cukiernik

Z wykształcenia prawnik i ekonomista, z wykonywanego zawodu – publicysta i komentator gospodarczy, a z zamiłowania – podróżnik. Jest autorem książek „Prawicowa koncepcja państwa – doktryna i praktyka”, „Dziesięć lat w Unii. Bilans członkostwa”, „Socjalizm według Unii” oraz współautorem dwunastu tomów podróżniczej serii „Przez Świat”. Pisze artykuły dla tygodnika „Do Rzeczy”, dwutygodnika „Najwyższy CZAS!”, dwumiesięczników „Magna Polonia” i „Polonia Christiana”, kwartalnika „Opcja na Prawo” oraz portali internetowych Pch24.pl i wSensie.pl. Poza Europą odwiedził: Kubę, Islandię z Grenlandią, Maroko, Kirgizję, Izrael, Jordanię, ZEA, Malezję, Singapur, Tajlandię, Kambodżę, Birmę, Indie, Nepal, Chiny, Wenezuelę, Peru, Boliwię, Chile, Meksyk, Gwatemalę, Tunezję, Nową Zelandię, Fidżi, Gruzję i Armenię. Prowadzi stronę internetową www.tomaszcukiernik.pl.

Ślub pod palmami

W lutym 2019 roku wzięliśmy ślub kościelny w egzotycznym mieście Bayamo na Kubie. Udzielił nam go ks. Adam Wiński. Potem odpoczywaliśmy na pięknych plażach w Guardalavace, a następnie zwiedziliśmy inne rejony wyspy, w tym m.in. Hawanę, Trynidad i Cienfuegos.


Wojciech Dąbrowski

Gdańszczanin, inżynier telekomunikacji. Od dzieciństwa marzył o dalekich podróżach i udało mu się te marzenia zrealizować. Był na Alasce, Grenlandii i Antarktydzie. Wspiął się na Kilimandżaro i Fudżijamę, dotarł na Górę Kościuszki i pod Mount Everest. Samotnie przejechał Afrykę oraz przemierzył w poprzek Amerykę Południową. Pływał po największych rzekach świata: Amazonce, Kongo, Nilu, Jenisieju i Lenie. Dotarł pod ukryty w wenezuelskiej dżungli najwyższy wodospad świata i do serca Sahary. Najbardziej zafascynował go Tybet i odległe wyspy Pacyfiku. Odbył dwanaście samotnych podróży dookoła świata – każda inną trasą. Odwiedził już w ponad 230 krajów i terytoriów zależnych na 7 kontynentach, w tym wszystkie uznane państwa świata, ale uważa że w świecie ma wciąż jeszcze wiele do zobaczenia.

Brazylia – Estrada Real

Mało kto pamięta, że Brazylia była kiedyś kolonią Portugalii. Kolonizatorzy wyznaczyli wtedy Królewską Drogę – Estrada Real – szlak historycznych dziś miasteczek, łączących miejsca, gdzie wydobywano złoto i drogocenne kamienie. Szlak prowadził z kopalń w interiorze do portu Paraty na atlantyckim wybrzeżu, skąd w ładowniach statków skarby odpływały do Portugalii. Bogaciły się także miasteczka, budowano w nich piękne kościoły i klasztory. W trakcie pokazu zaprezentuję najciekawsze fragmenty tego mało znanego szlaku.

Tonga – ostatnie królestwo na Pacyfiku

Królestwa Tonga to mały wyspiarski kraj zagubiony gdzieś na Południowym Pacyfiku. Składa się z trzech grup wysp. Dwie skrajne – lepiej znane – odwiedziłem w 1999 roku, gdy panował tam król Tupou IV. Tym razem chciałem dotrzeć do tej trzeciej, najbardziej izolowanej, która nazywa się Haapai i najskuteczniej pielegnuje tradycyjne wartości miejscowej kultury. Uczestniczyłem w codziennym życiu mieszkańców Haapai, byłem zapraszany na rodzinne uroczystości i pływałem na mniejsze wyspy, przemierzając je pieszo. Pokażę najciekawsze zdjęcia z tego pobytu.


Jan Kurzela

Podróżnik, od 20 lat przemierzający świat off-road w poszukiwaniu ginących plemion, rdzennych kultur oraz bujnej natury. Miłośnik dżungli amazońskiej. Autor kilku książek podróżniczych.

Asmaci: ostatni łowcy głów

Asmaci- plemię zamieszkujące Wybrzeże Kazuaryn nad Morzem Arafura- Papua Zachodnia. Pomimo tego,że ostatni przypadek zjedzenia człowieka w tym plemieniu miał miejsce pod koniec lat 70tych, ludożerstwo nadal jest silnie zakorzenione w ich kulturze. Miałem okazję przekonać się, że nadal pozostają oni ludem bardzo prymitywnym, wręcz krwiożerczym, z bardzo niskimi pobudkami. Pierwszy raz świat o nich dowiedział się w 1623 roku, ale dopiero w drugiej połowie XX w udało się ludziom z zewnątrz dotrzeć do nich, wejść do wiosek i poznać ich. Byli to holenderscy misjonarze. Po kilku krótkich latach to najbardziej krwiożercze plemię świata przeszło na chrześcijaństwo. Jak to się stało? Jakim cudem misjonarze ich przekonali? Wiem też, co to jest proces adopcji, jak ją postrzegają, kto może być adoptowany i po co oraz kiedy ten proces następuje. Dlaczego głowy ptaków są tutaj symbolami ludożerstwa? Asmaci są bardzo utalentowanymi rzeźbiarzami. Ich prace w drewnie słynne są na cały świat. Twórczość tego plemienia w całości opiera się na symbolice związanej z ludożerstwem. Kanibalizm jest bardzo silnie zakorzeniony w ich umysłach, pomimo tylu lat nazwijmy to ‘wstrzemięźliwości’ Temat ludożerstwa u Asmatów jest bardzo szeroki i głęboki, podobnie jak rzeki otaczające ich tereny.


Alicja Kubiak

Podróżnik, od 20 lat przemierza świat off-road w poszukiwaniu ginących plemion, rdzennych kultur oraz bujnej natury. Miłośniczka dżungli amazońskiej. Autorka kilku książek podróżniczych.

Nieznana strona Dubaju

Nie, to nie była żadna prawdziwa pustynia – Hamad energicznie kiwa głową siedząc w bujanym fotelu i paląc sziszę. Jesteśmy w Dubaju, w mieście luksusu, tam, gdzie wszystko musi być ‘naj’; w mieście smukłych wysokościowców, najdroższych samochodów i najnowszej technologii. Siedzimy w jednej z licznych restauracji przy głównej, sześcio pasmowej, arterii miasta, Sheikh Zayed Road, rozmawiając o pustyni, o tradycjach i o kulturze rdzennych mieszkańców. Naszym Rozmówcą jest Hamad Ghanem Shaheen Alghanem. Pomimo wielkich tytułów i osiągnięć Hamad Alghanem jest przede wszystkim Beduinem, w prostej linii potomkiem mieszkańców pustyni, którzy o tym miejscu wiedzą wszystko. Jego przywiązanie do pustyni, miłość jaką nosi w sobie udziela się nawet nam, ludziom, którzy o tym miejscu na Ziemi wiedzą stosunkowo mało. My zachwyceni piaskami, wydmami, niesamowitą atmosferą podczas siedzenia w beduińskim namiocie i jedzenia lokalnych potraw rozmawialiśmy o pustyni . Hamad słuchał nas z uwagą a na końcu powiedział, że określając te miejsca, w których byliśmy pustynią, nie wiemy zupełnie o czym mowa. Nie wiemy, co to jest prawdziwa pustynia, co to znaczy, że pustynia ma duszę, że jest częścią człowieka, że pustynia to nie tylko piach, ale przede wszystkim to sposób na życie.


Anna Markowska

Założycielka GlobTroper Podróże Aktywne. Pochodzi z Wrocławia, gdzie studiowała na Uniwersytecie Ekonomicznym. Członkini Klubu Podróżników BIT, 3-krotnie organizowała największy wyścig autostopowy na świecie Auto Stop Race (a nawet była koordynatorką główną edycji do Chalkidiki). Ania studiowała też w Chorwacji, kilka lat pracowała za granicą jako animatorka czasu wolnego oraz prowadziła aktywne wyprawy na krańce świata dla małych grup. Podróże to jej życie, odkąd tylko pamięta. Kiedy wyrusza w świat – ten daleki i bliski – uwielbia uczucie niepewności, które jej towarzyszy, gdy po raz pierwszy stawia stopę na „nieznanej” ziemi. To podekscytowanie, adrenalinę i… radość. Bo już wie, że za chwilę „nieznane” stanie się częścią doświadczeń, które pozostaną z nią do końca życia. Dla Ani to właśnie przeżycia są największą wartością podróżowania. UWAGA – zaraża bakcylem do podróżowania! Uwielbia jeździć autostopem, w ten sposób przemierzyła m.in. całe Bałkany. Jej ulubionym regionem świata jest Azja Południowo-Wschodnia.

Jaka jest prawdziwa Japonia?

Marzy Wam się podróż do Kraju Kwitnącej Wiśni? Różnice obyczajowe, kulturowe i geograficzne sprawiają, że Japonia dla wielu osób jest fascynującym miejscem. Jeśli dla Was również to zapraszamy na OSOTT, gdzie o miesięcznej, samotnej wyprawie po Krainie Wschodzącego Słońca opowie nam Ania z GlobTroper Podróże Aktywne. Podróżując z południa na północ Japonii przemierzyła ponad 6 500 km i jak się pewnie spodziewacie, nie obyło się bez niesamowitych przygód, którymi z pewnością nas zainspiruje. Ania odpowie na pytanie jaka jest prawdziwa Japonia? Czy to ta, którą mieliśmy okazję oglądać w filmach Akiro Kurosawy? Czy to rzeczywiście kraj gejsz i samurajów? A może mekka nowoczesności, mangi i anime? Jak bardzo różni się od Europy?
Odpowiedzi na te pytania poznamy już … listopada. Zapraszamy!


Agnieszka i Tomasz Lipeccy

Podróżnicy amatorzy.

I po co do tych Angoli?

Pokaz jest o tej Angoli, nie o tych Angolach. Relacja z miesięcznego wyjazdu do Angoli.


Janusz Rentflejsz

Ekonomista, przedsiębiorca z zamiłowaniem do podróży od zawsze a do podróży motocyklem od 13 lat 🙂

RTW Express – Episode Central Asia 2019

Relacja z motocyklowej wyprawy do Azji Centralnej zainspirowanej reportażami Ryszarda Kapuścińskiego.


Jerzy Grębosz

Autor książek o języku C++, fizyk jądrowy, informatyk, popularyzator nauki, podróżnik-antropolog. Jego książki – „Symfonia C++ Standard” oraz „Opus Magnum C++11″ – są podręcznikami
na wielu polskich uniwersytetach. Z zamiłowania podróżnik – antropolog. W swoich licznych podróżach na różne wyspy Oceanii poznaje pierwotne plemiona i ich kulturę.

Jak Robinson w dżunglach Oceanii. Z plecakiem, ale bez ubrania

Jest to opowieść o kolejnej podróży na Oceanię w poszukiwaniu przygód Robinsona Crusoe. Jeden z australijskich antropologów powiedział mi kiedyś, że jeśli się wchodzi w niezwykły świat ludzi mieszkających głęboko w Buszu i chce się wniknąć w ich kulturę, to trzeba tę kulturę praktykować. To dlatego zgadzam się mieszkać z Buszmenami nago lub prawie nago. To dlatego czasem brnę z nimi przez błota czy rwące rzeki do odległych wiosek, w których odbyć się mają kilkudniowe ceremonie. Najwspanialsze są jednak powroty do takich wiosek po latach. Gdy ciągle pamiętają moje imię i traktują mnie nie jak białego człowieka, tylko jak białego brata. A wieczorna ceremonia picia napoju “kava” jest jak palenie fajki pokoju z przyjaciółmi.


Paweł Chudzicki

Od 21 lat wraz z żoną Agnieszką Stryczek a od 9 lat również z dwójką córek przemierzamy świat kiedy się da i czym się da. Odwiedziliśmy już 100 krajów.

Brazylia, Paragwaj, Urugwaj – rodzinne wakacje 2019

Zapiski z tegorocznej miesięcznej wakacyjnej podróży do Brazylii, Paragwaju i Urugwaju gdzie zawitaliśmy we czwórkę w środek południowo-amerykańskiej zimy.  Ale nie zamarzliśmy 🙂


Marcin Gabruk

Absolwent geologii i reklamy, acz niepraktykujący. Etatowiec wciąż podróżujący, często palcem po mapie dzięki czemu żadna mapa mu nie podskoczy. Od lat regularnie odwiedzający Azję w poszukiwaniu tego czegoś czego jeszcze nie odnalazł. Zawsze w miejscach nieznanych, przeważnie pod prąd, najczęściej tanio, wielokrotnie samemu, czasem na wariata z nadzieją, że jednak przeważnie rozsądnie. Napadnięty w Maroku, pływający podczas tajfunów na Filipinach i omal nie utopił się na Borneo – z małym aparatem przy oku dzielnie przemierza kolejne części świata i planuje nowe nieznane wyjazdy. Słoik z Wrocławia, fotograf, opisywacz historii, niemąż, nieustannie planujący kolejne wyjazdy. Znów. Autor i fotograf www.sitondeck.pl

Mentawai – drzewo życia

Ludzie Mentawai są ze sobą na tyle blisko, że czują się jednością. Szanują się wzajemnie, są dumni ze swojej tradycji i kultury. Traktują się jak bracia, ucztują, żyją, bawią się wspólnie. Są razem w życiu codziennym i w wyjątkowych chwilach. Nie ma mowy o braku szacunku, pomocy dla innych, bo inni nie istnieją. Jesteśmy tylko my, razem. Jak jedna rodzina. Czego nam brakuje by żyć jak jedność, jak jedna rodzina ? Technologicznych nowinek ? Kiedy czujemy, że tak naprawdę żyjemy ? Gdy tworzymy więzi z innymi ludźmi czy siedząc samotnie w nowym aucie ?

Fotograficzna opowieść o plemieniu Mentawajów z wyspy Siberut. Historie pisane na gorąco w rozpadającym się z wilgoci zeszycie zabiorą Państwa przez błotniste ścieżki pełne pijawek wprost do szamańskiej Umy, gdzie przy kubku gorącej herbaty i grillowanych robakach poznacie szamanów, pójdziecie zapolować na małpy, a wieczorem zasiądziecie wspólnie przy lampie naftowej pośrodku dżungli i zatopicie się w jej odgłosach wsłuchując się w szamańskie legendy czy śpiew. Opowieści o tym jak żyje się w dżungli w XXI wieku, o wierzeniach, tradycjach, o tym kto chce ich zniszczyć i dlaczego wciąż wielu opiera się cywilizacji i woli pozostać strażnikiem lasu tak jak przodkowie. Zapraszam do wspólnej podróży z Mentawajami do ich świata, świata ludzi których zdobycze cywilizacyjne myśmy odkryli 2 tyś lat temu, świata ludzi którzy hołdują wartościom o których my czasami zapominamy, świata wspaniałych wytatuowanych ludzi w gatkach z kory drzewa i nie działającym zegarkiem, a to wszystko humorystycznie z dymkiem mentawajskiego papierosa.


Ryszard Czajkowski

Fizyk z wykształcenia, z zamiłowania podróżnik, autor programu telewizyjnego „Przez lądy i morza”. W czasie swoich podróży na wszystkie kontynenty wykonał kilkadziesiąt filmów o charakterze podróżniczo geograficznym i ponad dwieście programów telewizyjnych. Wynikiem jego podróży są reportaże w periodykach i dwanaście indywidualnych wystaw fotograficznych prezentowanych w Polsce, a nawet poza granicami.
Pierwsze jego wyprawy – to wyprawy polarne na Antarktydę i Spitsbergen. Początkowo interesował się krajobrazem ale po pierwszej wyprawie do Indii w 1971r., a później do innych krajów Azji i Afryki, coraz bardziej interesują go ludzie, ich życiowe motywacje i religie.
W uznaniu jego działalności, na Antarktydzie nazwano górę jego imieniem (Czajkowski Needle) i został członkiem prestiżowego nowojorskiego klubu „The Explorers Club”.

Moje podróżowanie

Chciałbym przedstawić historię swojego podróżowania. Zacząłem podróżować, gdy jeszcze nie znałem słowa turystyka. Nie jestem do końca pewny: czy podróżuję, dlatego że to lubię, czy po prostu muszę podróżować. Jednego jestem pewny, gdy tylko kilka miesięcy jestem w domu to robię się wręcz przykry dla otoczenia, rozdrażniony, ale gdy tylko mam w perspektywie wyjazd, gdy go przygotowuję, opanowuje mnie spokój, sięgający wyżyn gdy jadę na lotnisko i już nie opuszczający mnie przez cała trasę. Uzbierało się tych podróży sporo. Zaczynałem od krajów polarnych, Antarktyda, Spitsbergen, ciekawiły mnie krajobrazy nie zmienione przez człowieka. Ale już w pierwszych wyprawach do Afganistanu, Mongolii i Indii zaczął mnie interesować człowiek. Zainteresowania geograficzne uzupełniły się zainteresowaniami etnograficznymi i dziś chyba bardziej interesują mnie podobieństwa i różnice w życiu ludzi w egzotycznych krajobrazach, w rejonach gdzie nasza Europejska cywilizacja jeszcze nie sięgnęła. Może lepiej nawet powiedzieć, że jeszcze żyją swoim tradycyjnym życiem, pomimo wpływów cywilizacji europejskiej, czy nawet globalizacji. Byłem w wiosce gdzie kobiety mówią innym językiem niż mężczyźni. Byłem na wyspie powszechnej szczęśliwości, chociaż trafiałem też na konsekwencje wojen, niepokojów i niekorzystnych zmian klimatycznych. W tak krótkiej prezentacji trudno o tym opowiedzieć, będę się starał zaledwie sygnalizować problemy. Pokazywać jak wielkie mogą być różnice w motywacjach życiowych, w ocenach, wartościach, w filozofii życia. Dla mnie tradycyjne sposoby życia mają wiele wartości i ich strata może wyrządzić niepowetowane szkody.


Magda Adamczyk

Hispanistka od kilkunastu od lat, a od kilku grankanarystka. W imieniu Patronatu Turystyki Gran Canarii objeżdza jej zakątki oraz podróżuje po naszym kraju, by opowiadać o tej ciepłej przez cały rok wyspie, wyjątkowo różnorodnej przyrodniczo i kulturowo. W tym roku prezentowała ją już w Białstoku, Warszawie, Toruniu, Chorzowie, Poznaniu i Gdyni. Teraz pora na Rzeszów!

Gran Canaria – kontynent w miniaturze na każdą porę roku

Prezentacja rozmaitych walorów Gran Canarii, hiszpańskiej wyspy położonej w sercu archipelagu Wysp Kanaryjskich, będącej swoistym kontynentem w miniaturze o ciepłym klimacie przez cały rok – średnia roczna temperatura wynosi na niej 24°C! Odpoczywać można tu na ponad 60 kilometrach plaż położonych wzdłuż 236 kilometrów linii brzegowej, skąpanych w promieniach łagodnego słońca, które mieszka tu niemal na stałe. Różnorodne krajobrazy wyspy pozwalają nacieszyć oczy i spędzić aktywnie czas na wszelkie ulubione sposoby. www.grancanaria.com


Witold Palak

Z wykształcenia psycholog, z zawodu przedsiębiorca, z racji dokonań życiowych – nieustanny poszukiwacz, niestabilny terytorialne notoryczny imigrant. Zakochany w Australii, mieszkał tam kilka lat jako rezydent. Szukał też stabilnego gruntu w USA, Nepalu, Indiach. Od 2012 roku posiadacz motocyklowego prawa jazdy. Od tamtej pory podróżuje tylko tam, gdzie można poruszać się na jednośladzie. W 2018 roku zakończył 3-letnią podróż motocyklową, z Dorotą Wójcikowską jako pasażerem, motocyklową podróż dookoła Indii.

Spiti – ukryta perła Himalajów

Kontynuuje poznawanie Himalajów indyjskich z pozycji siodełka motocyklowego. Tym razem udaje się w kierunku krainy Spiti. Do niedawna teren mało znany, niedostępny dla obcokrajowców, odcięty od świata przez 8 miesięcy w roku, coraz bardziej przyciąga turystów, a ze względu na wymagającą trasę i oszałamiające widoki podróż do Spiti stanowi jedną z najciekawszych tras motocyklowych. Autor dociera do wiosek położonych powyżej 4 tys.m npm, klasztorów tybetańskich zawieszonych na skałach, jadąc po górskiej drodze, na której trwają roboty drogowe i skały wysadzane są dynamitem.


Małgorzata Dziewięcka

Geograf z Uniwersytetu Wrocławskiego (Dr); 1981-1983 organizator w Holandii pomocy humanitarnej dla Dolnego Śląska; nauczycielka w Afryce, Indiach, Malediwach, w Kazachstanie; korespondentka Rozgłośni Polskiej RWE; członek Explorers Club, autorka artykułów „Odry”, Kultury” (paryska), książek “Lato w Polsce. Dziennik 1992”, “The Life & Times of Ngamiland. The Story of Maun. Botswana”; matka trzech córek. TVP 1993 film dokumentalny o jej życiu w Botswanie, pt. „Odnaleźć się nad Okavango”, Olgierd Budrewicz w „Z Polską w sercu” poświęca jej rozdział, opisana w serii „Niezwykli”, Adama Sznajderskiego.

Udział dzieci w tworzeniu historii polski ostatnich 100 lat – tułacze dzieci

Losy tułacze Dzieci polskich od 1915 roku czyli pierwszej wojny światowej i rewolucji w Rosji, ratowanych przez Japoński Czerwony Krzyż na dalekim Wschodzie; losy Dzieci od 1923 do 1936 deportowanych z rodzicami z kresów wschodnich w głąb ZSRR, m.in do Kazachstanu, deportacje lat Drugiej Wojny Światowej, życie w karłagach i domach dziecka, wyjście do Iranu, Indii, do Syrii, Libanu, Palestyny, Nowej Zelandii, Meksyku; do Afryki: Kenia, Uganda, Tanzania, Zambia, Rodezji, RPA.


Michał Zabłocki

Dziennikarz, pisarz, ekolog . Autor książki “To nie jest raj. Szkice o współczesnych Czechach”. Przez blisko 13 lat pracował w Polskiej Agencji Prasowej, w latach 2010–2012 był korespondentem PAP w Pradze i Bratysławie, skąd wysłał ponad 1500 relacji, artykułów, wywiadów oraz reportaży. Z wykształcenia slawista, bohemista i językoznawca, posługujący się biegle kilkoma językami obcymi.

Biegun za miedzą

Aby poczuć Arktykę nie trzeba wcale przemierzać tysięcy kilometrów. Wystarczy tylko zimą wyruszyć na lokalny biegun zimna. Jedno z takich miejsc znajduje się w Karkonoszach, na polsko-czeskiej granicy. Zimą temperatury odczuwalne wynoszą tam nawet minus 40 stopni, a pokrywa śnieżna nierzadko sięga dwóch metrów. Jednak w obliczu kryzysu klimatycznego możemy stracić ten niezwykły świat. Zimy są coraz krótsze, śniegu jest coraz mniej. Być może to ostatni moment, by tego doświadczyć


Marek Gronowski

Zawodowy fotograf, ex-inżynier, organizator egzotycznych wypraw, przewodnik himalajski, 100+ krajów. Wróciłem do Polski po 40 latach w Kanadzie i w świecie.

Podróżnik dojrzewa

Podróżowanie jest szkołą, a podróżnik , jak uczeń, rozwija się i dojrzewa. Gdzie odnajdziesz siebie?
Humorystyczne przygody w podróży po Indiach skłaniają do refleksji o ewolucji podróżnika jako człowieka. To poznani ludzie, a nie tylko zabytki pomagają nam w akceptacji nowej multikulturowej rzeczywistości. Nieważne DOKĄD pojedziesz następnym razem. Ważne DLACZEGO i co twoje serce z tym dalej zrobi. Aż wreszcie odkryjesz najbardziej zdumiewający rezultat podróżowania. A jaki? O tym właśnie Ci opowie “Podróżnik dojrzewa”.


Hanna Wasiak

Jestem emerytowaną księgową. Od trzech lat prowadzę Muzeum Torebek i Misiów. To mój pomysł aby COŚ ciekawego robić. Zwiedziłam większość światowych muzeów torebek i misiów m.in. największe na świecie Muzeum Torebek w Amsterdamie, utrzymuję kontakty z Muzeum Torebek w Seulu w Korei Południowej. W ubiegłym roku uczestniczyłam w ‘misiowych’ festiwalach w: Permie, Moskwie, Pradze i w Karlovych Varach. Przeróżne misie widywałam w muzealnych gablotach w Londynie, Irkucku, Moskwie, Permie i w Kielcach.
Polecam turystykę misiowo-torebkową. To trudne zwiedzanie, bo  zawsze przy oglądaniu tego typu eksponatów coś z naszego życia sobie przypominamy i …

Walizka w podróży – podróż z walizką

Walizki bywają wykonane z drewna, skóry, dermy skaju, tektury. Mają zwykłe zapięcia lub kodowane zamki i kluczyki. Bywają wyłożone atłasem lub szarym papierem. Kiedyś bywały okute metalowymi narożnikami i spięte skórzanymi paskami. Dźwigali je tragarze. Teraz miewają uchwyty i kółeczka – dają się lekko prowadzić.
W swoich wnętrzach zawierają niekiedy rzeczy podręczne (kosmetyki, piżamy, skarpetki i koszulę na zmianę) – a czasami mieszczą dorobek całego życia.
Odbywają podróże bliskie i dalekie. Jeżdżą samochodami, busami i autobusami, pociągami, latają samolotami. Wszędzie ich pełno – w poczekalniach , na peronach, w lukach bagażowych. Są oklejone kodami, numerami i nazwami stacji docelowych. Niekiedy gubią się podczas podróży, mylą lotniska, kręcą się samotnie na lotniskowej karuzeli…
Niektóre – już na emeryturze – odpoczywają w moim Muzeum…


Jacek Wnuk

Fotograf – absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi wydziału operatorskiego kierunku Fotografia. Ukończył również Geografię na Uniwersytecie Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie.
Autor czarno-białego albumu fotograficznego Karpaty Wschodnie wydanego w 2014 r. przez wydawnictwo Ruthenus.
Twórca i redaktor portalu internetowego www.KarpatyWschodnie.pl Współautor tekstów albumu fotograficznego Huculszczyzna Krzysztofa Hejke
Autor wystaw fotograficznych, prezentacji i wystąpień podróżniczych.
Organizator i uczestnik wielu wypraw w trudno dostępne tereny Ukrainy, Rumuni, Białorusi i Bałkanów, Rosji i Maroka. Uczestniczył w Pomarańczowej rewolucji w Kijowie, pracował jako wolontariusz w Międzynarodowej Inicjatywie Humanitarnej w Czeczenii.

Czy da się podróżować z dziećmi aby nie zwariować?

Na pierwszą wyprawę z maluchami ruszyliśmy do Transylwanii, Miłosz miał wtedy 8 miesięcy a Ania 2,5 roku. Kolejnego roku odwiedziliśmy Serbię, Czarnogórę i Albanię, następnego roku Macedonię, Albanię i Rumunię… Cenimy wolność i niezależność, dlatego podróżujemy busem z przyczepą kempingową. W czasie tych wypraw poszukujemy miejsc mało turystycznych, z naturalną przyrodą i kolorytem etnograficznym, dlatego celem naszego zainteresowania są głównie tereny górskie.”


Marek (i Sylwia) Kulczyk

Marek Kulczyk od 20 lat spotyka Afrykę i inne części planety Ziemia. Lubi miejsca nieoczywiste, omijane, nieznane i budzące bojaźń. Autor bestsellera “Timbuktu i okolice”.

Niger – czas Gerewol, czas Bianou

Niger – czas Gerewol, czas Bianou. Niger jest rzadko odwiedzany po rebeliach Tuaregów i niepokojach w Libii. Autor skupia się na świętach Fulanów Bororo oraz Tuaregów (Gerwol i Bianou). Zobaczycie też kilka korzystnie wpływających na wyobraźnię obrazów prawdopodobnie najciekawszego kraju na świecie.


Sylwia Kulczyk

Jako geograf turystyki nigdy nie wiem, czy jestem w pracy czy na wakacjach. W każdym razie moja miłość do Latynoameryki nie rdzewieje od blisko ćwierć wieku.

Kolumbia od Pacyfiku

Rybacka wioska poza zasięgiem sieci czy żywioł fiesty na ulicach wielkiego miasta? Przepastna selwa czy rzeźby Botero? Zawsze myślałam, że wybór jest oczywisty, jednak ostatnia wizyta w Kolumbii pokazała, że to nie takie proste…


Grzegorz Smułek

Geograf, marzyciel i pasjonat historii, podróżuje z piórem, szpadlem a czasem i karabinem. Mieszkaniec krakowskiego Kazimierza, myślami powracający do rodzinnego nadmorskiego Kołobrzegu.

Żydzie, dlaczego modlisz się pod meczetem? – migawki z Azerbejdżanu

Jest taki kawałek Ziemi, w którym łączą się wszystkie znane nam światy. Pracują razem, odpoczywają, martwią się i cieszą się z każdego dnia. Azerbejdżan chce być Europą, wyraźnie pokazując, że jest Azją, choć może to zupełnie inny kontynent.


Bogusław Hynek

Scenarzysta, reżyser, fotografik, związany z Centrum Sztuki Mościce w Tarnowie.  Autor cyklu podróżniczego „Za horyzont domu” oraz festiwali „Górnolotni” i „Dalekosiężni”. Prywatnie podróżnik, taternik, miłośnik filozofii, literatury i jogi.

IKIGAI – Japońskie szczęście

Shikoku to najmniejsza i najsłabiej zaludniona z czterech głównych wysp Japonii. Wyspa lasów, gór i niezliczonych świątyń. Znana głównie z pielgrzymki Shikoku Henro podczas której odwiedza się 88 buddyjskich świątyń. Shikoku Henro jest jednym z najstarszych szlaków na świecie, a jego długość wynosi około 1200 kilometrów.  Autor spędził pięć tygodni w Japonii podróżując pieszo, autostopem i shinkansenem. Odwiedził każdą z 88 świątyń na Shikoku oraz miasta Hiroszime, Kobe, Kioto, Tokio. Wszedł na wulkan Fudżi i uczestniczył w festiwalu Awa-Odori i festiwalu fajerwerków.  Na koniec zmroziła go informacja o nadciągającym tajfunie i dosłownie ostatnim pociągiem uciekł z wyspy przed „jądrem ciemności”.


Janusz Gołąb

Polski alpinista i himalaista, pierwszy zimowy zdobywca ośmiotysięcznika Gaszerbrum I (9 marca 2012 r., wraz z Adamem Bieleckim). Wspina się od 1986 roku, jest członkiem Klubu Wysokogórskiego Gliwice. Wraz z Jackiem Fluderem i Stanisławem Piecuchem stworzyli zespół wspinaczkowy, który zyskał przydomek „Dream Team”. Później dołączył do nich Grzegorz Skorek (1978–2004). Ekipa ta w latach 90 XX w. i na początku XXI w. dokonała serii najznakomitszych wspinaczek o charakterze alpejskim w historii polskiego alpinizmu.

K2-A Challenge to the Sky


Maciej Bedrejczuk

Alpinizm jest Królem i Królową sportu wspinaczkowego. Łączy to, co w nim najcenniejsze. Zamiłowanie do podróżowania, poznawania nowych ludzi i samych siebie. Wejście na szczyt jest jednym z elementów drogi którą podążamy, ale nie najważniejszym i nie zawsze koniecznym by wystąpił.
Prelegent Maciej Bedrejczuk. Taternik, alpinista, wspinacz sportowy, ekiper. Członek Rzeszowskiego Klubu Wysokogórskiego. Wspinał się w Alpach na północnych ścianach Grandes Jorasses, Materhorn, Eiger. Pokonał w Gruzji w stylu alpejskim trudne drogi na zachodniej ścianie Uszby i północnej Czatyn Tau. Uczestnik eksploracyjnej wyprawy do doliny Lachit w Karakorum gdzie wytyczył 2 nowe drogi na dziewiczych ścianach szczytów sześciotysięcznych. W 2018 roku brał udział w zimowej wyprawie K2 dla Polaków.

Dych Tau góra duchów- alpinizm na Kaukazie

Wszystkie góry są wyjątkowe. Kaukaz sprawia, że poznawanie gór jest wyjątkowym doświadczeniem i tego dotyczyć będzie prezentacja.


Oswald Rodrigo Pereira

Z wykształcenia prawnik, z zawodu dziennikarz, z zamiłowania… biegacz górski i ultramaratończyk. Z pochodzenia Polak, ale też Portugalczyk, choć… urodzony w Brukseli.
Z portugalskiej krwi czerpie zamiłowanie do futbolu, który relacjonuje w TVP Sport. Z polskiej domieszki odziedziczył upór i miłość do gór. Niższe szczyty zdobywa biegiem w ramach biegów górskich, tym wyższym na razie się przygląda. Choć przyglądanie się przybiera w tym przypadku dość nietypową formę – na przełomie lutego i marca Oswald relacjonował wydarzenia z bazy narodowej zimowej wyprawy na K2 dla Telewizji Polskiej.

Reporter w górach wysokich


Piotr Snopczyński

Urodził się w 1950 r. Jest alpinistą, himalaistą, brał udział w wielu wyprawach na szczyty ośmiotysięczne, w tym w ekspedycjach Andrzeja Zawady. Mieszka w Świdnicy na Dolnym Śląsku, gdzie organizuje „Dni Gór”. W latach 1998-2002 był wiceprezesem Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego. Latem 2014 r. wziął udział w narodowej wyprawie na K2, zorganizowanej przez Polski Związek Alpinizmu w ramach programu „Polskie Himalaje”, kierownik bazy podczas wyprawy na K2 zimą 2017/2018.

Projekcje premierowe trzech filmów z wypraw których uczestnikiem był Piotr Snopczyński

– Pierwszy w historii zjazd Andrzeja Bargiela na nartach z K2
– Polskie Himalaje -Zimowa Narodowa Wyprawa na K2 2017/18
– Andrzej Bargiel na Mount Everest


Maciej Brożyna, Łukasz Godek, Maciej Śliż, Sławomir Drozd

Nauczyciele akademiccy z Instytutu Nauk o Kulturze Fizycznej Uniwersytetu Rzeszowskiego realizujący wiele projektów podróżniczych związanych ze zdobywaniem najwyższych szczytów w wybranych krajach Świata, eksplorowaniem oraz odwiedzaniem i podróżowaniem do miejsc i krajów najmniej skażonych cywilizacją i nowoczesnym człowiekiem. Na co dzień ratownicy, trenerzy, instruktorzy wielu dyscyplin sportowych, zajmujący się badaniem budowy somatycznej i sprawności fizycznej człowieka na różnym etapie jego życia.

Gruzja- z Kutaisi na Kazbek

Wyprawa na Kazbek (5033 m.n.p.m). Przez Kutaisi-Tibilisi-Stefancminde i inne ciekawe miejsca, które są piękne , przerażające i warte zobaczenia. Dzikie drogi pokonywane z szalonymi kierowcami, tajemnicze miejsca z dala od cywilizacji, ludzie biedni ale życzliwi i gościnni. Krótko mówiąc – góry, doliny, wino, kobiety i śpiew.


Agnieszka Stryczek

Żyje od wyjazdu do wyjazdu z przerwą na OSOTT. I tak prawie od urodzenia;)

Majówka w Hainan , Hongkongu i Makao z dziećmi

3 tygodniowa majówka w Chinach – wyspy Hainan , Hongkongu i Makao. Wyjazd z dziećmi.
Hainan wyspa z jednej strony bardzo turystyczna z drugiej pogrążona w zwyczajnym szybkim chińskim dniu codziennym i to dosłownie. Plus bardzo intensywny tydzień w Honkongu i Makao gdzie owoczesność przytłacza i onieśmiela.


Artur Morawiec

Podróżnik i przedsiębiorca. Od 1995 roku wędruje po świecie ze swoją drugą połówką. W 1999 pobrali się w Buenos Aires. W trakcie swoich licznych podroży odwiedzili 6 kontynentów i ponad 100 krajów. Od 2006 roku podróżują wraz z dziećmi. Są współorganizatorami Festiwali Slajdów Podróżniczych w Katowicach.

4 pory roku (Jerozolima, Spitsbergen, Mauritius, Uzbekistan)

Krótki zapis z czterech podróży do czterech niesamowitych miejsc (miast, wysp, krajów) w czterech kolejnych porach roku.


Justyna Hellebrand

Intensywnie zwiedza świat od 16 roku życia i ciągle jeszcze nie zdołała całego zobaczyć. Na studia wyższe o różnych kierunkach poświeciła ponad 16 lat i ciągle jeszcze planuje następne. Ma wiele zainteresowań a niektóre z nich to muzyka, zielarstwo, origami, pszczelarstwo a w ostatnich latach sztuka współczesna  mająca na celu  ocalenie świata od zaśmiecenia czyli sztuka z recyklingu. Poliglotka gdyż zna  więcej niż dwa języki. Podróżowanie głownie solo, traktuje jako odskocznia od codziennych obowiązków a nie jako formę zrobienia na tym zarobku czy pobicia w czymś rekordu.

Turcja 

Opowie o odkrywaniu Turcji w przeciągu ostatnich 7 lat kiedy corocznie spędza tam 2 tygodnie, kilka dni zawsze grając w tym samym irlandzkim pubie podczas obchodów świat Św. Patryka a kilka podróżując w nowe dla niej miejsca. Przespała tysiące kilometrów w nocnych autokarach oszczędzając na czasie i noclegu. Podróżuje tak aby nie rzucać się w oczy, z minimalnym bagażem, skromnie i dopiero od niedawna z telefonem komórkowym. Dawniej z podroży na pamiątkę przywoziła nagrania i instrumenty muzyczne, stroje ludowe i plastikowe torebki z mleka a teraz gdy już zabrakło miejsca na przechowywanie tych skarbów przywozi głownie ciekawostki do skonsumowania.


Krzysztof, Iwona, Krzysztof junior Pająk

Jesteśmy „podróżniczą“ rodziną (spawalnik, lekarka i student) z Wrocławia, odwiedziliśmy już ponad 70 państw, każdą wygospodarowaną chwilę poświęcamy na odkrywanie świata

Choquequirao czyli tam i z powrotem

Pokaz opowiada o naszym trekkingu (2 dni tam i 2 dni z powrotem) do ruin Choquequirao w Andach.

Zhangjiajie – szklany most i świat Avatara

Pokaz opowiada o naszej wędrówce po Zhangjiajie w Chinach, gdzie znajduje się szklany most, szklane kładki, schody do nieba, najdłuższa kolejka linowa, a góry były inspiracją (tłem) do filmu Avatar.

Rapa Nui – pępek czy koniec świata?

Pokaz opowiada o fragmencie naszej tegorocznej wyprawy do Ameryki Południowej, tj. o Wyspie Wielkanocnej. Pokażemy przede wszystkim posągi ale też opowiemy parę ciekawostek usłyszanych od tubylców. Zakończymy kilkuminutowym pokazem tańca tubylców przez zespół Kari Kari.


Beata Rudnik-Tulej, Konrad Tulej

Podróżnicza rodzina z Krakowa, autostopowicze, sympatycy górskich klimatów. Twórcy projektów podróżniczo-wspinaczkowych: „Perły z Korony Europy”, „Z dzieckiem w plecaku” oraz „Piąty Kierunek”. W ostatnich latach z synem Mikołajem „górsko” i kulturowo eksplorują Kaukaz oraz Bliski Wschód. Mikołaj jest najmłodszym alpinistą na świecie na szczycie Tikanadze 3436 m n.p.m. w masywie Chaukhi w Gruzji, najmłodszym wędrowcem na świecie, który przebył prawie 300-kilometrowy szlak Janapar Trail w Górskim Karabachu. Prowadzą bloga Piąty Kierunek

Kaukaz – religie, wierzenia, mity

Kaukaz to mozaika pierwszych chrześcijańskich państw świata, islamu, jezydyzmu, synkretyzmów religijnych, wierzeń totemistycznych, animistycznych czy magicznych. W tym świecie nie brakuje zarówno fanatyków religijnych, jak i agnostyków. Prezentacja jest barwną składaną różnych doświadczeń podróżników ze spotkań z religiami, wierzeniami i mitami, z jakimi spotkali się na Kaukazie, który eksplorują od 2012 roku.

Dżanapar, znaczy droga

Dżanapar, znaczy droga to opowieść o szlaku prowadzącym przez sporne terytorium pomiędzy Armenią a Azerbejdżanem.. Autorzy, którzy od lat „górsko” i kulturowo, pieszo i autostopem eksplorują Kaukaz, mieli okazję odwiedzić sześciokrotnie w latach 2012-2019 owo nieuznawane przez nikogo państwo Arcach, znane w Polsce pod nazwą Górski Karabach. Jako pierwsza rodzina na świecie przeszli prawie 300 kilometrowy szlak Janapar Trail z Hadrutu w Górskim Karabachu do Vardenis w Armenii. Ich syn Mikołaj, w wieku 12 lat został najmłodszym wędrowcem na świecie, który tego dokonał.


Paweł Kosturek

Strażak z zawodu, podróżnik z zamiłowania. Zwiedzam kraje Azji i Europy na motocyklu.

Przez Himalaje na motocyklu

Prezentacja dotyczy wyprawy motocyklowej w Indyjskie Himalaje po najwyżej położonych drogach świata. W załączniku wysyłam przykładowe zdjęcia z wyprawy.


Anna Kufel-Dzierzgowska

Jestem archeologiem i całe życie zawodowe przepracowałam w Muzeum w Sieradzu. Moją pasją są podróże. Najpierw zwiedzałam Polskę, po 1970 r. także kraje KLD. W 1977 r. zaczęłam wędrować (autostopem) po reszcie Europy. W 1995 r. wyruszyłam pierwszy raz do Ameryki Łacińskiej i ten kontynent stał się celem moich podróży na wiele lat. Od 2010 r. odkrywam cuda Azji. Ostatnio byłam w Kirgistanie i Uzbekistanie. W sumie odbyłam 94 wyprawy do 48 krajów, co mi zajęło w 320 tygodni.
Swoje doświadczenia przekazuję w formie odczytów oraz artykułów popularnonaukowych. W tym roku zostałam uhonorowana wyróżnieniem Kapituły Benedykta Polaka.

Iran 2018

Do Iranu poleciałyśmy we wrześniu. Z Teheranu pojechałyśmy do Tabrizu na północy. Stamtąd, przemieszczając się na południe autobusami i wynajętymi samochodami, zwiedzałyśmy wszystko, co przewodniki uznają za warte obejrzenia. W ponad 20 miejscowościach (m.in. Kermanshah, Hamadan, Shush, Shushtar, Esfahan, Shiraz, Yazd, Kashan) obejrzałyśmy około 100 zabytków (zikkuraty, cmentarzyska, twierdze, miasta starożytne) i wiele miejsc z żywą kulturą ludową . Nie omijałyśmy rezerwatów przyrody. W prezentacji pokażę najbardziej interesujące, sławne, bądź malownicze obiekty.


Piotr Wiland

Od 2001 roku przyjeżdżam niemal corocznie na OSOTT. Zazwyczaj mam wtedy co najmniej jedną lub dwie prezentacje z podróży po różnych kontynentach. Od tego też czasu można niemal w każdym z wydań „Przez Świat” przeczytać relacje z moich podroży. Odbywam je niekiedy samotnie, czasem w towarzystwie całej mojej rodziny, niekiedy z jednym z moich synów lub z moją żonę, Grażyną. Lubię wracać do odległych miejsc, które już kiedyś odwiedziłem, a szczególnie kiedy dzieją się tam jakieś cykliczne wydarzenia. Kontynentem szczególnie mi bliskim jest Ameryka Południowa. W roku 2018 wyruszyłem w podróż tropami muzyki barokowej na rubieżach Boliwii, o czym opowiem w swojej prezentacji.
Od niedawna mam też swoją stronę internetową, która stopniowo staje się coraz bardziej pełniejsza. Zapraszam Was do jej odwiedzenia. www.piotrwiland.pl

Boliwijska selwa rozbrzmiewa muzyką baroku

Do Boliwii przyjechałem wiosną 2018 roku po raz trzeci. Zamarzyło mi się dolecieć do Sucre, najładniejszego kolonialnego miasta w tym kraju. Wysokość nad poziomem morza mniejsza niż 3 tysiące metrów sprawiła iż nie dostawałem zadyszki zaraz po przylocie. Moim następnym i najważniejszym etapem podróży była nizinna boliwijska selwa wraz z miastem Santa Cruz de la Sierra. Tam miał się odbywać muzyczny festiwal. Jego przydługą nazwę można przetłumaczyć jako Dwunasty Międzynarodowy Festiwal Muzyki Amerykańskiej Renesansu i Baroku misji Chiquitos. Trwał on przez 10 dni.
Dla kogoś zakochanego tak jak ja w filmie „Misja” Rolanda Joffego być tam i doświadczać dźwiękowo i wizualnie tą atmosferę było niemal powinnością. Sieć miast czy wsi, gdzie miała rozbrzmiewać muzyka baroku w dawnych kościołach misji jezuickich była rozproszona na wielkiej przestrzeni. Do wielu miejsc nie dociera regularna komunikacja. W moim przypadku musiałem korzystać z przygodnych okazji, taksówek, autobusów czy moto-taxi.
Niemal każdego dnia, aby być na koncercie w innym miasteczku czy nawet wsi głowiłem się czy aby tam na pewno dojadę. Wciąż wisiała nade mną ta duża doza niepewności, czy dojadę na czas, czy znajdzie się jakikolwiek pojazd. I kiedy się to już wszystko udawało, tym wyżej ceniłem, iż jestem tu, na tym koncercie, w tym kościele. Po jednej ze stron bocznych ołtarza zwykle czułem na sobie wzrok Archanioła Michała z mieczem, a po drugiej spojrzenie Archanioła Rafała z rybą. Miałem więc i przekonanie, iż pewnie następnego dnia w kolejnej podróży po boliwijskich bezdrożach będę miał za sobą tych potężnych opiekunów.
Zapraszam na mój pokaz abym mógł Wam jeszcze więcej opowiedzieć i pokazać.


Żaneta i Jacek Govenlock

Żaneta i Jacek Govenlock, ona projektantka – po warszawskiej Akademii Sztuka Pięknych, on – informatyk. Na co dzień zajmują się i projektowaniem i tworzeniem wystaw muzealnych. Podróżnikami i małżonkami są od niepamiętnych czasów.
Starają się aby celem ich poznawczych i fotograficznych wypraw były kraje i miejsca trudno dostępne, ale fascynujące swoją odrębnością, zabytkami i przyrodą. Spieszą się odwiedzać miejsca gdzie cywilizacja jeszcze nie dotarła, ale niestety zaraz przybędzie.
Podróżują często dla specjalnych momentów: na karnawały, święta, i pielgrzymki – wszystkie miejsca gdzie można spotkać świętujących, modlących lub bawiących się ludzi.
Większość ich wyjazdów połączona jest z nurkowaniem, które jest ich wielką pasją.

Afryka poza czasem – plemiona Angoli, pigmeje i goryle nizinne

Była to podróż po jednych z najrzadziej odwiedzanych krajach Afryki: Angoli, Kongo, Kamerunie i Republice Środkowoafrykańskiej. Przejechaliśmy kilka tysięcy kilometrów czerwonymi, gliniastymi drogami i bezdrożami. Byliśmy w głębi czarnej, najczarniejszej Afryki. Zanurzyliśmy się w niej głęboko. Nie była niebezpieczna, a tylko dzika w swojej naturalności, w nieprzerwanym związku człowieka z naturą. Szczególnie zafascynowało nas południe Angoli, gdzie obserwowaliśmy wspaniałą różnorodność strojów i zwyczajów mieszkających tam plemion. Podziwialiśmy piękne kobiety ubrane tylko w krótkie spódniczki i w bardzo wyszukane w formie i kolorach ozdoby.
Kamerun i Republika Środkowoafrykańska to z kolei miejsca pokryte wielką, równikową dżunglą, w której szukaliśmy stad słoni leśnych i obserwowaliśmy rodziny goryli nizinnych.
Rdzennymi mieszkańcami są tu Pigmeje, którzy chyba jako ostatni utrzymują się ze zbieractwa i polowań w dżungli za pomocą sieci.

 

Indie – Kumbh Mela 2019 – największa religijna pielgrzymka na świecie

Święto Kumbh Mela to największe zgromadzenie religijne na świecie, obchodzone przez hinduistów co 4 lata, naprzemiennie w czterech świętych miastach Indii. My uczestniczyliśmy dwa razy. Pierwszy raz w 2010 roku w Haridwarze, nad brzegiem Gangesu i w tym roku w Allahabadzie gdzie spotykają się Ganges i Jamuna. Właśnie oczyszczająca kąpiel w rzece jest głównym celem dla którego przybywają na to święto pielgrzymi z całych Indii.
W Haridwarze w ciągu kilku tygodni obchodów, kąpiel odbyło ponad 40 milionów wiernych, a w tym roku został pobity rekord wszechczasów, do Allahabadu przybyło ponoć 120 milinów pielgrzymów. Kiedy my tam byliśmy, w kulminacyjnych dniach obchodów, w miastach w których na co dzień żyje kilkaset tysięcy mieszańców przebywało wiele milionów pątników. Mieszkaliśmy razem z nimi w specjalnie zbudowanych namiotowych miasteczkach. Problemem było wszystko: wysiąść z pociągu, przejść ulicą, znaleźć nocleg, nie oberwać pałką od policjantów starających się zapanować nad tłumem. Ale atmosfera tego święta jest hipnotyczna, obserwowaliśmy procesje tysięcy nagich sadhu, kapiące się rzesze wiernych, różnokolorowe grupy pielgrzymów z całych Indii.
Zapraszamy, bo następne Kumbha Mela dopiero za 4 lata


Anna Olej-Kobus, Krzysztof Kobus

Fotografowie i dziennikarze, uwielbiający włóczęgę z dala od utartych szlaków. Ich zdjęcia ilustrują liczne artykuły i książki, można je też zobaczyć na stronie www.travelphoto.pl. Prowadzą portale: PlanetaKobusow.pl, TravelNamibia.pl i AfrykAnka.pl. Autorzy zdjęć do albumów oraz wielu książek podróżniczych m. in. cyklu kreatywnych przewodników i pamiętników dla dzieci „Podróżownik” oraz książki „Namibia. Przez pustynię i busz”.

Chorwacja nieznana i zaskakująca

Chorwacja wydaje się tak bardzo dobrze znana, że trudno sobie wyobrazić by coś mogło nas zaskoczyć. A jednak! Marco Polo, Wielki Mur przypominający chiński. Sinjska Alka i Ljelje z listy UNESCO. Spotkanie z wodzem Apaczów Winnetou i neandertalczykami w Krapinie. Odwiedzimy też Lastowo (ostatnią wyspę na Adriatyku oddaną przez wojsko) i wiele innych zaskakujących miejsc oraz poznamy niezwykłe historie!

USA – Route 66 – spotkanie z legendą

Droga-Matka, droga-legenda, droga-przygoda. Spotkamy się ludźmi, których losy wpisały się w historię Route 66, odwiedzimy kultowe miejsca i niezwykłe krajobrazy. Znajdziemy dzikie osły, ghost town i olbrzymie jaskinie, gdzie armia amerykańska ma strategiczne zapasy (na wypadek wojny lub apokalipsy zombie!).


Monika Witkowska

Miłośniczka podróży plecakowych (na koncie ok. 180 krajów), żeglarstwa morskiego (dwa razy opłynęła Przylądek Horn, zaliczyła Przejście Północno-Zachodnie, Pacyfik, Atlantyk i wiele innych tras), a także gór. Ma na koncie Koronę Ziemi i trzy ośmiotysięczniki (Everest, Lhotse, Manaslu). Prowadzi stronę internetową: www.monikawitkowska.pl

Manaslu – góra ducha, góra kobiet

W związku z najnowszą książką Moniki, będzie to opowieść o ubiegłorocznej wyprawie na Manaslu, nepalski ośmiotysięcznik, ósmą górę świata (8156 m). Dowiemy się, skąd takie wysokie miejsce Manaslu jeśli chodzi o współczynnik śmiertelności, co znaczą raki w klacie i dlaczego mówi się że to Góra Ducha.


Agnieszka i Krzysztof Batyccy

Krzysztof – mąż Agnieszki, miłośnik wszelkich rodzajów podróży, zwłaszcza “włóczęgi” po nieznanym, mało uczęszczanym.
Agnieszka – żona Krzysztofa, miłośniczka Korei Południowej, gdzie studiowała przez pół roku w ramach wymiany studenckiej.
Choć małżeństwem są już od marca br., to w podróż poślubną wybrali się dopiero w czerwcu – na 3 tygodnie – gdyż wtedy w Korei jest piękne lato, a nie ma jeszcze dużych upałów.

Panda w Korei – w poszukiwaniu niedźwiedzia himalajskiego

“Południe” objechali w tym krótkim czasie dookoła dwukrotnie – korzystając głównie z autobusów i pociągów. Odwiedzili wielu Koreańczyków – znajomych Agnieszki, zwiedzili królewskie pałace, buddyjskie świątynie, koreańskie miasta, niszczyciele z drugiej wojny światowej i okręty podwodne. “Rozsmakowywali” się w koreańskiej kuchni – mało która na świecie może się jej równać. I przywieźli ze sobą do Polski mnóstwo wyjątkowych fotografii i wspomnień.


Andrzej Sochacki

Na OSOTT 2019 zapowiedział przyjazd znakomity globtroter, Andrzej Sochacki. Będzie można obejrzeć jego motocykl Harley Davidson, którym dwukrotnie objechał świat. Będzie można także dowiedzieć się o jego licznych podróżach dookoła świata.


Rafał Król

Podróżnik, polarnik, eksplorator, twórca serwisu internetowego poświęconego ekspedycjom www.expeditions.pl, projektant i tester sprzętu używanego w ekstremalnych warunkach, ekspert w dziedzinie survivalu i bezpieczeństwa outdoorowego. Organizator szkoleń dla podróżników.

Czy i jak się ubezpieczać na wyjazdy zagraniczne? – WARSZTATY

Czy EKUZ -Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego wystarcza do podróży zagranicznej? Od czego to zależy? Na co i kiedy kupić dodatkowe ubezpieczenie? Na co zwrócić uwagę przy zawieraniu umowy ? Czego nie ubezpieczać? Na te i wiele innych pytań znajdziecie odpowiedzi podczas warsztatów podróżniczych które poprowadzi Rafał Król.

Estonia – park narodowy Lahemaa i wyspa Naissaar

Park Lahemaa to niezwykły, największy park narodowy Estonii. To ogromne bagna nad brzegiem tej kamienistej części Bałtyku jaka w Polsce jest zupełnie nieznana. W morzu 9 km od brzegu Tallinna leży tajemnicza wyspa Naissaar, która po II Wojnie Światowej była poligonem radzieckiej broni morskiej i podmorskiej.


Julia Witczuk

Z zawodu zoolog, pracownik Stacji Badawczej Fauny Karpat PAN. Od dwudziestu lat wraz z mężem Stanisławem Pagaczem podróżuje po górach świata. Autorka przewodników turystycznych i albumu fotograficznego o Syberii oraz licznych artykułów prasowych. Podróże i fotografowanie łączy z pracą przy badaniach górskich zwierząt. Na stałe mieszka w Bieszczadach, gdzie prowadzi gospodarstwo agroturystyczne “Chata na szlaku”.

Zagubieni w górach Maroka

W przewodnikach piszą, że wyprawy w Atlas Wysoki można planować już od połowy maja. My wyruszyliśmy w marcu, gdy na przełęczach wciąż zalegały śniegi, wezbrane rzeki wypełniały kaniony, a noce straszyły zupełnie nieafrykańskim mrozem.


Justyna i Łukasz Filipowscy

Justyna i Łukasz Filipowscy . Mieszkamy i pracujemy w Rzeszowie. Kilkanaście lat temu zaczęłam się nasza przygoda z nurkowaniem – najpierw bliziutko : na krakowskim Zakrzówku, w zielonej głębinie jeziora solińskiego, w jeziorze Białym na pojezierzu łęczyńsko-włodawskim potem coraz dalej – Chorwacja, Egipt i hen hen dalej … Od 2006 roku realizujemy wraz z przyjaciółmi projekt : ‘’ Dookoła Świata w poszukiwaniu najpiękniejszych miejsc nurkowych ‘’ Właśnie mija 15 lat naszych wypraw to na południe, to na północ od równika. Obok nurkowania staramy się zobaczyć i poznać ludzi, krajobrazy, przyrodę , nacieszyć się lokalną kuchnią , naładować wewnętrzne akumulatory energią równikowego słońca. Wcale nie mamy ochoty aby ta podróż się zakończyła.

Dookoła świata nad i pod równikiem : w poszukiwaniu władców głębin : rekinów …

Mija właśnie 15 lat odkąd wypuściliśmy się w świat w poszukiwaniu najpiękniejszej rafy i jej najwspanialszych drapieżników – rekinów. A pewnie Państwo wiecie, że rafa lubi ciepłą wodę i mnóstwo słońca , więc na równiku ma wprost idealne warunki, aby szaleć kolorami, koralami i niesamowitą mnogością ryb takich malutkich, troszkę większych, wielkich i w końcu władców rafy : rekinów. Szukaliśmy je wokół równika: Indonezja, Galapagos, Papua Nowa Gwinea, Filipiny, Komodo, Palau, Fiji , Bora Bora , Bahamas – zapraszamy do wspólnej podróży do najpiękniejszych raf świata i ich władców rekinów.


Elżbieta i Andrzej Lisowscy

Podróżnicy, dziennikarze, filmowcy, autorzy książek i przewodników, członkowie The Explorers Club.

Ogień i monsun – 40 lat w podróży

Z przymrużeniem oka traktujemy siebie i czas – mówią krakowscy podróżnicy. To, co oglądamy nie musi być piękne. Ważne by coś mówiło, skłoniło do refleksji. W podróżowaniu, z jednej strony, ważna jest otwartość, z drugiej filtr. Trzeba wiedzieć, choćby w przybliżeniu, czego i po co się szuka.


Piotr Kajfasz

Przyjazna profilaktyka dla osób podróżujących


Konrad Radzikowski

Nowoczesne formy ochrony przed komarami i kleszczami


Renata i Maciek Czerscy

Geografowie z wykształcenia, korposzczury z zatrudnienia. Przez lata w różnym stopniu zaangażowani w organizację Travenaliów. Odwiedzili wiele interesujących miejsc w różnych zakątkach świata. Z każdą kolejną podróżą utwierdzają się w przekonaniu, że chcą więcej. Jako, że nie powinno się zbyt kurczowo trzymać jednego stylu podróżowania , postanowili ostatnio spróbować czegoś nowego.  Pomimo, że po górach chodzili niemało to przejście z buta całej Nowej Zelandii było zupełnie nowym doświadczeniem.

Te Araroa Trail – 3000 km przez Nową Zelandię

Te Araroa – po maorysku „długa droga”. Najdłuższy szlak Nowej Zelandii, biegnący przez całą długość kraju, obie wyspy Północną i Południową. 145 dni, ponad 3000 km w deszczu, słońcu, z wiatrem i pod wiatr. Chodzili górami, wulkanami, rzekami, plażami, lasami, bagnami, miastami, wioskami i pastwiskami. Siali postrach wśród owiec, budzili zaciekawienie wśród krów i spotykali ciekawych ludzi. Prawie 5 miesięcy marszu w rzadko kiedy suchych butach, spania w namiocie i górskich chatach. Cały czas na świeżym powietrzu, z bardzo różnym dostępem do osiągnięć współczesnej cywilizacji. Cały czas wokół najwspanialszych krajobrazów na Ziemi.


Michał Kochańczyk

Taternik, alpinista, polarnik, żeglarz, działacz organizacyjny, publicysta, fotograf, filmowiec, realizator programów telewizyjnych, wykładowca akademicki.
Wędrował po Saharze i Pustyni Namib, przez wilgotne lasy równikowe, po Syberii, w czasie zimy polarnej na nartach na Spitsbergenie. Przepłynął Morze Bałtyckie na drewnianej tratwie w 2006 r. (kapitanem tratwy był Andrzej Urbańczyk) a także był członkiem załogi, która jachtem pokonała Przejście Północno-Wschodnie

Śladami marzeń

Ta prezentacja ma charakter retrospektywny opowiada o tym, co stanowiło inspirację do wielu wyzwań, jakie to wydarzenia, spotkania, przeczytane książki przyczyniły się do różnych ciekawych przedsięwzięć. Wspomnienia te, wzbogacają relacje z różnych ekspedycji a ilustrowane są ikonografią, która oddaje klimat marzeń chłopca pragnącego poznać świat. Autor opowiada także o wielu towarzyszach wypraw i podróży, dzięki którym udało mu się zrealizować wiele ambitnych zamierzeń.


Katarzyna Masin

Katarzyna Masin, archeolog, podróżnik, autorka filmów dokumentalnych m.in dla telewizji Planete. Pierwsza Polka, która przejechała Kanadę od Montrealu na wyspę Alert Bay, czyli ze wschodniego wybrzeża na zachodnie wybrzeże Kanady i z powrotem w ciągu 3 tygodni. Celem kanadyjskiej ekspedycji była realizacja filmów dokumentalnych poświęconych współczesnemu życiu i historii Indian Ojibway, Blackfoot, Okanagan i Kwakiutl. Autorka serialu dokumentalnego “Tajemnice Peru”. Odkryła, jako pierwsza na świecie grobowce kultury Chachapoyas położone w wysokich  Andach.

Chachapoyas zaginiony lud Peru
Peru, kraj położony w Ameryce Południowej to niezwykle fascynujący zakątek naszego globu, do którego co roku przybywają liczni turyści, podróżnicy, archeolodzy i poszukiwacze skarbów. Jakie są powody tak ogromnej popularności tego miejsca, gdzie nadal można odnaleźć nieznane plemiona, starożytne kultury, tajemnicze malowidła naskalne, monumentalne ruiny i grobowce. W moich filmach dokumentalnych  pt.”Chachapoyas zaginiony lud Peru” oraz “Pierwsze ślady” spróbuje poszukać odpowiedzi na to pytanie i odkryć tajemnice Peru.

Śladami rdzennych mieszkańców Kanady

Zamierzeniem mojego cyklu filmów poświęconych  Indianom Ojibway, Blackfoot, Okanagan i Kwakiutl jest pokazanie aktualnej sytuacji Indian kanadyjskich oraz ich życie we współczesnym społeczeństwie. Realizując moje filmy doszłam do wniosku, że zawsze pokazywano życie rdzennych mieszkańców Kanady z punktu widzenie “białego”. Nigdy tak naprawdę sami zainteresowani nie mieli możliwości wypowiedzenia się o sobie i swoim życiu bez tzw. “Cepelii”, która jest niezbędnym i modnym atrybutem filmów ukazujących życie Indian w większości popularnych stacji telewizyjnych. Świadomie odeszłam od tego schematu. W moich filmach nie zobaczycie folkloru, tak często pokazywanego na potrzeby turystów, ale zobaczycie autentycznych ludzi, ubranych tak jak większość z nas w dżinsy i podkoszulek i opowiadających, opowiadających o tym jak zawieszeni są pomiędzy dwiema kulturami, komercyjną “białych”,w której są zmuszeni żyć oraz ich tradycją, dawnym życiem, o którym nie chcą zapomnieć. Co robią żeby przetrwać i pamiętać o swojej historii oraz ojczystym języku. W swoich filmach opowiadam również o współczesnym rasizmie, który nadal dotyka rdzennych mieszkańców Kanady. Jako autor cyklu bardzo się cieszę ,że udało mi się zdobyć zaufanie moich bohaterów filmów. Pomimo, że jestem “biała” i pochodzę z odległego dla nich europejskiego kraju Polski opowiedzieli mi historię swojego życia. Często trudną, związaną z problemem alkoholowym i ciężka drogę, jaką przeszli do uzyskania tzw. “wewnętrznej wolności”, której życzę wszystkim “zaganianym” odbiorcą moich filmów. Na Festiwalu zaprezentuje dwa filmy pt “Indianie Blackfoot” oraz ” Indianie Okanagan”


Małgorzata Maniecka

Kontakty z ludnoscią tubylczą mają dla niej największe znaczenie.
Przez ponad 3 lata była nauczycielką w Chinach i wolontariuszką w domu dziecka w Kambodży. Przebyła kilkakrotnie cały Szlak Jedwabny.
Jako noclegi preferuje couchsurfing, w trakcie którego często gotuje dla gospodarzy polskie potrawy np. barszcz czerwony, czy kotlety mielone.
Relacje z podróży publikowała w internecie oraz w kilku edycjach z serii “PRZEZ ŚWIAT. Informacje turystyczne z całego świata”.
Ulubione kraje to Iran, Madagaskar i Algieria. Mówi w 6 językach. Lubi przygody I ciekawe przeżycia.

RPA, Lesotho, Swaziland i Mozambik 

W ostatnie wakacje odwiedziła Republikę Południowe Afryki, Swaziland, Lesotho i Mozambik. Jej doświadczenia uczą pokory wobec trudnych zjawisk społecznych i obyczajowych w tym regionie, ale zdjęcia pozwalają zachwycać się tamtejszą wciąż dziką przyrodą.


Dariusz Pachut

 

Slide Challenge the highest waterfalls in the world 

 


Mirek i Magda Osip-Pokrywka

Zespół dziennikarsko-fotograficzny ze szczególnym upodobaniem penetrujący tereny na wschód od Bugu. Ich pachnący jeszcze farbą drukarską najnowszy album KRESY – Śladami wielkich Polaków otrzymał w zeszłym miesiącu nominację do Konkursu Książka Roku 2019 organizowanego przez Magazyn Literacki „Książki”.

Karpaty ukraińskie – kraina Hucułów i Bojków

Wyprawa we Wschodnie Karpaty w poszukiwaniu piękna krajobrazu pas Czarnohory i Gorganów, pozostałości polskiej spuścizny kulturowej i przede wszystkim nadal żywego folkloru wołoskich górali. Na koniec pokazu tradycyjnie nagroda dla publiczności 


  • Witaj w świecie globtroterów!

    Drogi internauto, niezależnie czy jesteś uroczą przedstawicielką       piękniejszej połowy świata czy też członkiem tej brzydszej. Wędrując   z  nami, podróżowanie przestanie być dla Ciebie…

    czytaj dalej

  • Jak polscy globtroterzy odkrywali świat?

    Historia „polskiego” poznawania świata zaczyna się całkiem efektownie. Pierwszy – jeżeli można go tak nazwać – polski globtroter był jednym z głównych uczestników…Zobacz stronę

    czytaj dalej

  • Relacje z podróży

Dołącz do nas na Facebook'u